Op één paard wedden, ja of nee?

Wanneer je als ICT’er je op de arbeidsmarkt begeeft, ben je vogelvrij verklaard. Elke Recruiter, HR-manager, Headhunter, Personeelsfunctionaris of Consultant Werving & Selectie wil jou spreken.
Via e-mail, Linkedin, Twitter krijg je met geluk een persoonlijk bericht of je wordt te pas en te onpas gebeld door intermediairs die maar met een half oor naar jou luisteren.Na verschillende verhalen te hebben aangehoord, heb je de keuze gemaakt om hier en daar op gesprek te gaan. Misschien rechtstreeks bij een bedrijf, maar de kans is groot dat je tijdens jouw sollicitaties tegenover diverse recruiters komt te zitten.  Aan het eind van die gesprekken wordt gevraagd of je nog andere procedures hebt lopen en jij zegt: “Tuurlijk, je moet niet op één paard wedden!”

En dat is enerzijds te begrijpen: hoe meer lijntjes je uitgooit, des te meer kans je hebt dat je ergens wordt voorgesteld. Maar heb jij de indruk dat die recruiter de benen uit zijn lijf gaat lopen voor jou of dat hij tot midden in de nacht voor jou aan het werk is? En dat hij dat ook doet als hij weet dat hij de vierde recruiter is die jij die dag hebt gesproken?

Wanneer je bij het kopen van een huis een aankoopmakelaar in de arm neemt, dan doe je dat toch bij die ene makelaar waar je een goed gevoel bij hebt? Die snapt wat jij zoekt in een huis en die uitstekend jouw belangen kan behartigen?

Waarom zou je dat niet bij een recruiter doen?  Wanneer je de indruk hebt dat jij en de recruiter op één lijn zitten en hij jou kan en zal vertegenwoordigen bij de juiste partijen, waarom zou je hem dan geen exclusiviteit gunnen? En in ruil daarvoor gaat hij rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan om voor jou dé nieuwe baan te vinden.

Dus op één paard wedden, waarom niet?